Teologia ciała

Dziś ostatni odcinek audycji, podsumowujący cały cykl "Teologia ciała".
Ze współautorem, dr Stanisławem Młynarskim, dzielimy się osobistymi refleksjami, co z tych treści, dotknęło naszych serc i co było ważne, dla każdego z nas.
Ze swej strony bardzo dziękuję, Staszku za Twoją obecność, Twoją monografię dzięki, której mogliśmy min., usłyszeć czym jest ciało jako bezinteresowny Dar z siebie, małżeństwo w Jedności z Panem Bogiem oraz macierzyństwo i ojcostwo duchowe.
Z serca, Bóg Zapłać!

Teologia Ciała św. Jana Pawła II daje nam głęboki, duchowy fundament pod dojrzałą ekologię. Uczy nas patrzeć na własne ciało, na drugiego człowieka i na całą planetę z zachwytem, wdzięcznością i poczuciem odpowiedzialności.
​Gdy zrozumiemy, że świat nie jest naszą własnością, ale darem, przestaniemy go niszczyć – zarówno w naszych sypialniach i relacjach, jak i w naszych lasach, rzekach i miastach.
Sercem Teologii Ciała Jana Pawła II jest pojęcie „oblubieńczego sensu ciała". Co to oznacza?
Ciało zostało stworzone po to, by być darem dla drugiego człowieka w miłości. Prawdziwa wolność i dojrzałość polegają na zdolności do bezinteresownego dawanego siebie, a nie na posiadaniu czy używaniu drugiej osoby.
​Gdy przeniesiemy tę logikę na grunt ekologii, ujrzymy uderzające podobieństwo grzechu wobec ciała i grzechu wobec natury.
Logika grzechu i pożądliwości: Uprzedmiotowienie: Traktowanie drugiego człowieka jako narzędzia do zaspokojenia własnych potrzeb (pragnienie posiadania, użycia, konsumpcji).
Eksploatacja: Traktowanie natury jako bezdusznego surowca, który można bezgranicznie zużywać i niszczyć dla zysku.
Logika Teologii Ciała i Ekologii: Dar i szacunek: Widzenie w drugim człowieku osoby o niezbywalnej godności, podmiotu miłości.
Eko-starsi: Przyroda jest darowana człowiekowi nie do zniszczenia, ale do doglądania i „uprawiania" z szacunkiem dla jej praw.

Bioetyka - ochrona osoby
 Jeśli ciało jest «sakramentem osoby», to nie jest materiałem biologicznym do manipulacji.

Celibat: Płodność Ducha
Czy celibat to rezygnacja z miłości ? Nie. To inna droga realizacji oblubieńczego sensu ciała.
Osoba konsekrowana oddaje siebie w darze Bogu. To płodność z Ducha (macierzyństwo i ojcostwo duchowe) oraz znak świata, który nadejdzie (Eschatologia).

Małżeństwo: Ikona Trójcy Świętej
Najpierwotniejszy Sakrament. Małżeństwo zostało ustanowione «na początku, by objawiać tajemnicę Boga w świecie widzialnym.
Mowa Ciała: Współżycie jest odnowieniem przysięgi małżeńskiej. Język ciała musi być mową Prawdy.
Płodność i Wierność: To nie biologiczne funkcje, ale dowód na Małżeństwo: Ikona Trójcy Świętej to, że miłość jest twórcza i osobowa.

Nie lękajcie się siebie
Pęknięcie: Narodziny «człowieka pożądliwości»
Grzech pierworodny to zakwestionowanie Miłości Boga. Gdy znika «widzenie darem», pojawia się wstyd i lęk («Ukryłem się, bo jestem nagi»).
Pożądliwość ciała. Drugi człowiek : przestaje być darem, a staje się przedmiotem do zaspokojenia potrzeby. Relacja daru zamienia się  w relacje przywłaszczenia.

Pierwotna nagość - Spojrzenie bez lęku
«Chociaż mężczyzna i jego żona byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie wstydu» (Rdz 2, 25).
Brak wstydu wynika z pełni widzenia. Patrzyli na siebie «Oczami Boga» - wiedzieli w ciele drugiego człowieka, nienaruszalną wartość i dar.
Nie było chęci przywłaszczenia (użycia), lecz czysta afirmacja osoby. To jest fundament «kultury daru».

Oblubieńczy sens ciała.
Ciało nie jest tylko powłoką biologiczną. Ma sens teologiczny: jest zdolne wyrażać miłość.
Ciało mówi: «Jestem darem dla ciebie»
Sakramentalność ciała polega na tym, że jest ono widzialnym znakiem osoby-Daru

Communio Personarum: Człowiek staje się obrazem Boga nie w pojedynkę, ale w relacji. Jesteśmy stworzeni jako «jedność dwojga».

Szanowni Państwo, zapraszamy na nowy cykl audycji: "Teologia Ciała". W dzisiejszym odcinku, krótka autoprezentacja dr Stanisława Młynarskiego, współautora audycji.
W rozmowie przywołujemy także postaci  Adama i Ewy.
Chrystus odwołuje się do «Początku»  «Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku  stworzył ich jako mężczyznę i kobietę?» (Mt 19, 4).
Pierwotna samotność: Test podmiotowości
Samotność egzystencjalna: Adam nadaje nazwy zwierzętom, ale nie znajduje «pomocy odpowiedniej dla siebie».
Odkrycie Osoby: To moment, w którym człowiek odkrywa, że jest PODMIOTEM - kimś radykalnie innym niż Świat natury.
Otwarcie: Samotność to «głębia oczekiwania» na drugiego. Bez bycia «sobą», nie można być «dla» drugiego.
Zapraszamy :-)